Κ.Μαλλιωτάκη

Απόψεις | 31.07.2013

...η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση, ούτε μας χτυπάει ξαφνικά από το πουθενά. Είναι όμως στιγμές που γεμίζουν με χαρά και αισιοδοξία τη ζωή μας. Είναι το αίσθημα ολοκλήρωσης και πληρότητας που αισθανόμαστε με διαφορετικούς τρόπους ο καθένας μας.

της Κατερίνας Μαλλιωτάκη

 

Ξαφνικά, νιώθουμε πως ήμασταν ευτυχισμένοι, όταν ήδη χάσαμε την ευτυχία.
Ν. Καζαντζάκης (Ασκητική).

Ψάχνοντας την ευτυχία , συναντάμε πολλούς  ορισμούς και ερμηνείες διαφορετικές.  Σύμφωνα με το Λεξικό του Lalande, είναι «η κατάσταση της πλήρους ικανοποιήσεως που γεμίζει όλη τη συνείδηση».  Για τον μεγάλο φιλόσοφο της ελληνικής αρχαιότητας τον Αριστοτέλη , η ευτυχία συνδέεται με την ευδαιμονία και  η ευδαιμονία με την ύπαρξη ελεύθερου χρόνου, ο οποίος διακρίνεται με σαφήνεια από τον εργάσιμο, καθώς, όπως τονίζει, «εργαζόμαστε για να σχολάσουμε, όπως κάνουμε πόλεμο για να εξασφαλίσουμε ειρήνη»  .

Την ίδια εποχή περίπου  ο Επίκουρος  θεωρεί ότι η   ευτυχία μας βοηθάει  « να μην πονάμε στο σώμα και  να μην ταρασσόμαστε στην ψυχή», μια θεωρία που θα επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας, μετρώντας πολυπληθείς οπαδούς. Μάλιστα θεωρεί ότι η θλίψη και η κακοκεφιά  έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν μια ολόκληρη κοινωνική οργάνωση, και κρίνει πως η ευτυχία «δεν είναι καθόλου μεταδοτική αρρώστια».

Κατά τον Freud  «δεν υπάρχει καμιά συμβουλή που να κάνει για όλους· ο καθένας πρέπει να δοκιμάσει μόνος του με ποιον ιδιαίτερο τρόπο μπορεί να γίνει ευτυχισμένος» ,  καθώς διαφέρουν  οι συνθήκες μέσα στις οποίες οι άνθρωποι αναπτύσσονται και λειτουργούν. Είναι γεγονός πάντως ,  και θα συμφωνήσουμε όλοι σ αυτό ,   πως η ευτυχία είναι υποκειμενική. Ο καθένας μας θέτει τα δικά του κριτήρια για το πως, πότε, με τι ή με ποιους την νιώθει. Για κάποιους είναι πιθανόν συνυφασμένη με τις επίγειες απολαύσεις ή με το συναίσθημα της χαράς και της ευφορίας. Για άλλους είναι η σχέση με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και για άλλους η επίτευξη στόχων ή ακόμα και το αίσθημα ότι ανήκουν κάπου ή είναι ταγμένοι σε ένα σκοπό. Ή και όλα αυτά μαζί...

Που είναι κρυμμένη  όμως η ευτυχία ;

Η ευτυχία είναι συναίσθημα, διάθεση ή βίωμα; Είναι στόχος, πορεία ή ουτοπία; Είναι διαρκής ή εξαντλείται σε στιγμές; Και τι καθορίζει την ευτυχία μας ή την έλλειψή της; Ποιες μορφές μπορεί να πάρει και σε ποιο βαθμό και με ποιο τρόπο επηρεάζει την επικοινωνία μας με τους άλλους;

Το σίγουρο είναι ότι η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση, ούτε μας χτυπάει ξαφνικά από το πουθενά. Είναι όμως στιγμές που γεμίζουν με χαρά και αισιοδοξία τη ζωή μας. Είναι το αίσθημα ολοκλήρωσης και πληρότητας που αισθανόμαστε με διαφορετικούς τρόπους ο καθένας μας.

Εξάλλου, ανάλογα με τη φάση της ζωής μας στην οποία βρισκόμαστε, τα κριτήρια μας για το τι ορίζουμε ως ευτυχία διαφοροποιούνται. Κάτι που μας έκανε ευτυχισμένους στα είκοσι μπορεί να μην μας κάνει πια ευτυχισμένους στα τριάντα ή στα σαράντα μας. Καθώς αλλάζουμε οι ίδιοι αλλάζουν και οι ανάγκες μας, οπότε και όλα όσα χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι.

Κάποιες φορές μάλιστα για να προσεγγίσουμε την ευτυχία πρέπει
πρώτα να περάσουμε από τη δυστυχία του πόνου ή της απώλειας. Γιατί μόνο τότε μπορούμε να αναγνωρίσουμε τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να γίνουμε πραγματικά ευτυχισμένοι. Οι άνθρωποι επιδιώκουν να αποκτήσουν αυτό που τους λείπει,  επενδύοντας αυτή την προσμονή.. με τις ελπίδες τους. Καθώς λοιπόν είναι τα μόνα όντα που ασχολούνται, διερωτώνται, και  συλλογίζονται για την ευτυχία αυτή αγγίζουν την μορφή της  πάντα εμπειρικά.

Κι επειδή περιπλανήθηκα πολύ μέσα από ρητά, αποφθέγματα , συμβουλές και προτάσεις , σας δίνω το απόσταγμα της αναζήτησης μου , στην  ακόλουθη φράση :

Ευτυχία είναι όταν , αυτά που σκέφτεσαι , αυτά που λες και αυτά που πράττεις βρίσκονται σε αρμονία.

Μαχάτμα Γκάντι.

 
 

Newsroom

Όλες οι ειδήσεις

Διαβάζονται τώρα