Αριστομένης Συγγελάκης

Απόψεις | 30.08.2014

Η Κρήτη δεν τσιμπάει στα «δωράκια» και τα καλοπιάσματα του κ.Φούχτελ. Αντιστέκεται στην προσπάθεια προσεταιρισμού της και άλωσής της από το βαθύ γερμανικό κράτος. Δημοτικές αρχές και λαός, φορείς και πολίτες, ενωμένοι και αποφασισμένοι, κάνουν σαφές ότι η Ιστορία μας και τα εθνικά μας δίκαια δεν είναι υπό διαπραγμάτευση.

του Αριστομένη Ι. Συγγελάκη
Μέλος της Σ.Ε. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης
των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
aristomenis.syngelakis@gmail.com

 

«Οι Κρητικοί όταν βρίσκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα έχουν πάνω τους κάτι το μυθώδες. Φαντάζουν σαν τους μυθικούς ήρωες. Είναι τόσο υπερήφανοι την τραγική ώρα του θανάτου που όποιος τους δει, είναι αδύνατο να μην τους θαυμάσει. Πολλές φορές, όταν επρόκειτο να γίνουν εκτελέσεις, άφησα το γραφείο μου και βγήκα στο μπαλκόνι, μόνο για να τους θαυμάσω. Σε κανένα άλλο λαό, δεν είδα τέτοια περιφρόνηση προς το θάνατο και τόση αγάπη προς την ελευθερία.». Στρατηγός Αλεξάντερ Αντρέ, διοικητής στο «Φρούριο Κρήτη».

Ο Αύγουστος του 1944 ήταν δραματικός για την Κρήτη. Οι Γερμανοί φαίνεται ότι ήθελαν να εκδικηθούν έως την τελευταία στιγμή τον αδούλωτο κρητικό λαό, τον λαό που αντιμετώπισε στη Μάχη της Κρήτης τους αλεξιπτωτιστές, τον ανθό της Βέρμαχτ, με απαράμιλλη γενναιότητα, τον λαό που από την πρώτη μέρα οργανώθηκε σε δεκάδες αντιστασιακές ομάδες και έγινε αγκάθι στα πλευρά των ναζί, τον λαό που πίστεψε και πάλεψε όσο κανείς για την ελευθερία του. Γι’ αυτό και πλήρωσε βαρύτατο φόρο αίματος, με το αίμα των αθώων να ρέει ποτάμι, ακόμη και λίγες βδομάδες πριν την αποχώρηση των Γερμανών: Ανώγεια, Σάρχος, Σκούρβουλα, Γέργερη, Μαγαρικάρι, Σοκαράς, Δαμάστα, Μάραθος, χωριά του Κέδρους στο νομό Ρεθύμνης, Τοπόλια Κισσάμου, Αγιά Χανίων είναι μερικοί μόνο από τους τόπους όπου μαρτύρησε ο κρητικός λαός τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1944.

Αυτές τις μέρες, 70 χρόνια μετά τις σφαγές, οργανώθηκαν από τις δημοτικές αρχές, ενώσεις θυμάτων και  πολιτιστικούς φορείς πλήθος εκδηλώσεων με μεγάλη συμμετοχή κόσμου και αποφασιστικότητα για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Φέτος, πράγματι, κάτι στο κλίμα ήταν διαφορετικό: ο τόνος ήταν λιγότερο επετειακός και περισσότερο διεκδικητικός, η μνήμη φαίνεται ότι βγήκε, επιτέλους, από το μουσείο και συνάντησε τη διεκδίκηση, ο πόνος έδειχνε να μαλακώνει μπροστά στην προοπτική της δικαίωσης. Τα γηρασμένα αλλά υπερήφανα πρόσωπα των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και των επιζώντων των Ολοκαυτωμάτων, έσπαγαν από συγκίνηση και χαρά όποτε μιλούσαμε για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και μας παρότρυναν να συνεχίσουμε αταλάντευτα στον δρόμο του αγώνα.

Η Κρήτη, πρωτοπόρος στην Αντίσταση και τη Θυσία, πρωταγωνιστεί και σήμερα στην προσπάθεια ανάδειξης της ιστορικής μνήμης και διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών. Το Συνέδριο της Δαμάστας, ενός μικρού χωριού με μεγάλο όμως μερίδιο στη θυσία, έβαλε τα γυαλιά σε πολλούς και στέλνει μήνυμα αγωνιστικότητας και ελπίδας! Η Κρήτη δεν τσιμπάει στα «δωράκια» και τα καλοπιάσματα του κ.Φούχτελ. Αντιστέκεται στην προσπάθεια προσεταιρισμού της και άλωσής της από το βαθύ γερμανικό κράτος. Δημοτικές αρχές και λαός, φορείς και πολίτες, ενωμένοι και αποφασισμένοι, κάνουν σαφές ότι η Ιστορία μας και τα εθνικά μας δίκαια δεν είναι υπό διαπραγμάτευση. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η ανακοίνωση της γερμανικής κυβέρνησης ότι θα επικεντρώσει τους επόμενους μήνες τις προσπάθειές της στην Κρήτη, αναγνωρίζοντας ότι το αδούλωτο φρόνημα του κρητικού λαού αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην περαιτέρω διείσδυσή της στην Ελλάδα και στην προσπάθειά της να ανασχέσει τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Αν τολμούν, ας κοπιάσουν!

Επαγρυπνούμε, αγωνιζόμαστε κι αισιοδοξούμε!

Newsroom

Όλες οι ειδήσεις

Διαβάζονται τώρα