Πολιτισμός | 13.01.2012

Η πασίγνωστη ερωτική ιστορία του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, -γραμμένη στην Κρητική διάλεκτο σε 10.012 ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους στίχους

«Ένα παραμύθι είναι ο Ερωτόκριτος δεν πρέπει να το ξεχνάμε και σαν παραμύθι νομίζω πρέπει και να ανεβαίνει. Ένα ενδιαφέρον σύγχρονο, ζωντανό, ερωτικό, ελληνικό παραμύθι», λέει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, για τον "Ερωτόκριτο", ο Στάθης Λιβαθινός, την πρώτη μεγάλη θεατρική παραγωγή του ιστορικού θεάτρου Ακροπόλ στη νέα του εποχή μετά την πρόσφατη ανακαίνιση.

Η πασίγνωστη ερωτική ιστορία του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, -γραμμένη στην Κρητική διάλεκτο σε 10.012 ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους στίχους από τον Βιτσέντζο Κορνάρο -, ακούγεται σήμερα ατόφια, από ένα θίασο συνόλου.

«Ο Ερωτόκριτος πάλλεται από επική δύναμη και λυρισμό, ενώ σίγουρα απηχεί την καλύτερη στιγμή στη λογοτεχνία του 17ου αιώνα», εξηγεί ο Στάθης Λιβαθινός, που επέλεξε το εμβληματικό αυτό έργο, δίνοντάς του αναμφισβήτητη ελληνική πνοή.

Το πρώτο μέρος της παράστασης εκτυλίσσεται μπροστά από το κόκκινο βελούδο της αυλαίας, με βασικό συντελεστή στη σύγχρονη απόδοσή του, τη μουσική του Δημήτρη Μαραμή, που δίνει στοιχεία ροκ και τζαζ στον "Ερωτόκριτο".

«Σαφώς υπάρχουν σύγχρονα στοιχεία στην παράσταση", επισημαίνει ο Λιβαθινός, "δεν υπάρχει η φολκλορική πλευρά της λύρας και των κρητικών μαντινάδων, γιατί νομίζω ότι αυτό είναι εξαντλημένο. Η παράστασή είναι και μοντέρνα και κλασική. Η μουσική είναι πιο τζαζ πιο ελεύθερη».

Όταν η αυλαία ανοίγει, ένα τεράστιο καρουζέλ στη μέση της σκηνής "γίνεται" το παλάτι, η φυλακή, ο τόπος του πόνου και της τιμωρίας, αλλά και ο τόπος της συνάντησης, της αναγνώρισης και της ευτυχίας των δύο ερωτευμένων παιδιών.

«Τα συναισθήματα που εξερευνά ο Κορνάρος έχουν μια αρχή καθαρά εφηβική, θα έλεγα μερικές φορές απόλυτη ίσως και λίγο επιπόλαιη. Όμως το πείσμα και η επιμονή των δύο νέων κάνουν τον έρωτα να νικήσει. Αυτό είναι ένας υπέροχος θρίαμβος», λέει ο σκηνοθέτης.

Σε ένα σύγχρονο πολιτισμό εθισμένο στην εικόνα, πως λειτουργεί ένα κείμενο της Κρητικής Αναγέννησης;

«Δεν απευθύνομαι μόνο σε αυτούς που είναι εθισμένοι στην εικόνα. Απευθύνομαι σε όλους όσους τους ενδιαφέρει το θέατρο. Το κείμενο του Ερωτόκριτου είναι ο πιο σύγχρονος κινηματογράφος, όπως και όλων των μεγάλων συγγραφέων γιατί η απαρχή του κινηματογράφου είναι στην καλή λογοτεχνία. Όλες οι εικόνες βρίσκονται στην αφήγηση».

Άλλωστε ο Στάθης Λιβαθινός δηλώνει η ξεκάθαρα: «Με ενδιαφέρει πολύ το αφηγηματικό θέατρο. Οι ηθοποιοί σε αυτήν την συνθήκη είναι και λίγο λογοτέχνες και ποιητές και αφηγητές. Περνάνε από όλα τα στάδια. Σκοπός ήταν να κάνουμε μία παράσταση που να περιέχει λόγο, μουσική, θέαμα, αναπάρασταση και απαγγελία. Όλα αυτά τα στοιχεία δηλαδή που νομίζω ότι είχε κάπου κρυμμένα βαθιά μες το μυαλό του ο Κορνάρος, όταν έγραφε το έργο».

«Η παράσταση επιχειρεί να "εφεύρει" μια νέα -αρμόζουσα και συμβατή- θεατρική γλώσσα, προκειμένου να αφηγηθεί σκηνικά αυτό το γοητευτικό παραμύθι, που αν και δεν αποτελεί καθαρό θεατρικό υλικό με τη συμβατική έννοια, εντούτοις εμπεριέχει ενδιαφέροντα στοιχεία θεατρικότητας», αναφέρει ο σκηνοθέτης.

Δραματουργικά το έργο επεξεργάζεται η 'Ελσα Ανδριανού. Τα κοστούμια καθώς και τα σκηνικά του "Ερωτόκριτου" έχει φιλοτεχνήσει η Ελένη Μανωλοπούλου.

Στην παράσταση παίζουν οι: Δημήτρης 'Ημελος, Μαρία Ναυπλιώτου, Νίκος Καρδώνης, Μαρία Σαββίδου, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Νεφέλη Κουρή, Στέλιος Ιακωβίδη, Αρη Τρουπάκη, Γιώργος Χριστοδούλου, Σπύρος Τσεκούρας, Ηλίας Μελέτης, Χρήστος Σουγάρης και Γιώτα Φέστα.

ΑΜΠΕ

Newsroom

Όλες οι ειδήσεις

Διαβάζονται τώρα